Jest typowy dla sztuki mauretańskiej hinduskiej

sztukateria elewacyjna
Ażur stosowany jest zarówno w rzemiośle artystycznym (kraty, ozdobne siatki) jak i tkaninach artystycznych. W architekturze ażur jest zespołem dekoracyjnym w postaci elementów ozdobnych np.
balustrad, przezroczy, maswerków. Występował we wszystkich epokach architektonicznych. Jest typowy dla sztuki mauretańskiej, hinduskiej, gotyckiej i późnoruskiej. Jeżeli w detalu architektonicznym otwory są zamknięte w tle, wówczas nosi on nazwę ażuru ślepego.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ażur

ábaks łac

sztukateria elewacyjna
Abakus (gr.
ábaks, łac.

abacus) ? czworoboczna płyta będąca najwyższą częścią głowicy kolumny, pośrednicząca wraz z nią w przenoszeniu ciężaru belkowania na trzon kolumny. W porządku doryckim i toskańskim płytka jest kwadratowa i oparta na echinusie, w jońskim i korynckim ma kształt prostokąta o zdobionych i zaokrąglonych krawędziach.

W porządku doryckim abakus w połączeniu z echinusem tworzy właściwą głowicę. Na abakusie spoczywa najniższa część belkowania, czyli architraw.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Abakus_(architektura)

Zazwyczaj baza leżała na niewielkiej kamiennej

Baza ? dolna część, podstawa kolumny, pilastra lub filaru stosowana w porządkach architektonicznych.
W starożytności nie występowała tylko w porządku doryckim, w którym trzon kolumny spoczywał bezpośrednio na stylobacie. Klasyczną bazę tworzy płyta otoczona wyprofilowanymi, kamiennymi wałkami zwanymi torusami, które były rozdzielone trochilusem (wklęską). Dolny torus był z reguły większy. Zazwyczaj baza leżała na niewielkiej kamiennej płycie ? plincie. Terminem baza określa się także inne kombinacje tych elementów.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Baza_(architektura).

Widok do druku:

sztukateria elewacyjna